طاغوتیان بعد از فرعون کجایند؟ و چرا از کتاب خدا عبرت نگرفتند؟ آیا جهل و حماقت آنان، و عدم ایمان به خدای تعالی باعث شده که عبرت نگیرند؟

طغیان

قال الله تعالی: تلْكَ الدّارُ الآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوّاً فِي الأَرْضِ وَلا فَساداً وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ}[1]
و نیز {وَلا تَبْغِ الْفَسادَ فِي الأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِين}[2]

در یک تعریف ساده از معنای کلمه "بغی" باید به معنی کلمه طغیان رجوع کنیم که همان خروج از اعتدال است.

و امّا در این روزها شاهد آن هستیم که بشریت چقدر در طغیان غرق شده  و از خالق خود غافل شده و دنیا تمام همّ و غمّ او را تشکیل می دهد.

بغی شدیدترین انواع ظلم است و آنگاه که ظلم و استکبار در یک جا جمع شود، بغی بوجود می آید.

(إِنَّ قارُونَ كانَ مِنْ قَوْمِ مُوسَى فَبَغَى عَلَيْهِمْ وَآتَيْناهُ مِنَ الْكُنُوزِ ما إِنَّ مَفاتِحَهُ لَتَنُوءُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قالَ لَهُ قَوْمُهُ لا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ ، وَابْتَغِ فِي ما آتاكَ اللَّهُ الدّارَ الآخِرَةَ وَلا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيا وَأَحْسِنْ كَما أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَلا تَبْغِ الْفَسادَ فِي الأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ}[3]

به عنوان یک امر طبیعی، خدای متعال در اثنای تعامل با طاغیان، برتری طلبی و رفعت جویی آنها را زیادتر می کند و بعد از آن که به مرحله بالایی از استکبار رسیدند آنها را هلاک می گرداند: {فذَرْنِي وَمَنْ يُكَذِّبُ بِهَذا الْحَدِيثِ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ ، وَأُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ}[4]

طغیان چیست؟

طغیان به معنی هرج و مرج طلبی و تعصب ورزی است و حکومت طاغوت بر اساس زور و اجبار، و بدون توجه به رضایت یا عدم رضایت مردم شکل می گیرد و بدین دلیل غیر شرعی محسوب می شود و در این حالت شخص طاغی یکی از صفات پروردگار را بر خود روا می داند و آن اینکه از آنچه انجام می دهد مورد سؤال واقع نمی شود. ( لَا يُسْأَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْأَلُونَ) .«انبیاء،آیه23»

قرآن طغیان را علت العلل و اصل تمام رذایل می داند، و می گوید طغیان اصل انحرافات اخلاقی است یعنی روح به سبب عدم اعتدال غرایز نفسانی طغیان می کند و {للطاغین مآبا} . جهنم جایگاه طغیانگران و طاغوتیان است.

زشت ترین صفت بشر، طغیان و بغی است و هر کس که این صفت در او باشد انتظار خیری از او نخواهد رفت...

طغیان درهمه حالاتش دقیقاً از همان زمانی شروع می شود که حکومتِ قانون پایان می یابد و آزادی های مدنی برچیده می شود. و به این خاطر قرآن از لفظ فاسقین برای اهل طغیان و منحرفین و حتی کافرین استفاده کرده، زیرا فسق به معنی خروج و انحراف از راه صحیح است و فاسقان کسانی هستند که از جاده فطرت و اعتدال منحرف شده اند.

{فأما من طغى وآثر الحياة الدنيا فإن الجحيم هي المأوى وأما من خاف مقام ربه ونهى النفس عن الهوى فإن الجنة هي المأوى}[5]
فرعون و قارون از نمونه های طاغوت در زمانهای گذشته بودند و بعد از او باز هم طغیانگرانی آمدند تا اینکه طغیان در زمان خلفای اموی به اوج عظمت خود رسید آنها مرتکب جنایات بی شماری شدند و به جنگ با اهل بیت (ع) برخاستند و آنها را به شهادت رساندند و نیز در زمان خلفای عباسی، تا بدانجا که عباسی ابو جعفر منصور گفت: "فقط من سلطان خدا روی زمین هستم" و تمام مخالفانش و حتی یارانش از جمله ابومسلم خراسانی را از میان برداشت، اینها نتایج طغیان و بغی و فساد آنان در زمین بود.

و اما طاغوتیان بعد از فرعون کجایند؟ و چرا از کتاب خدا عبرت نگرفتند؟ آیا جهل و حماقت آنان، و عدم ایمان به خدای تعالی باعث شده که عبرت نگیرند؟

(كَذَلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبَاءِ مَا قَدْ سَبَقَ وَقَدْ آتَيْنَاكَ مِن لَّدُنَّا ذِكْراً * مَنْ أَعْرَضَ عَنْهُ فَإِنَّهُ يَحْمِلُ يَوْمَ القِيَامَةِ وِزْراً)[6]
ألم أعهد إليكم یا بني آدم أن لا تعبدوا الشيطان إنه لكم عدو مبين[7]

طاغوت فرعون

کار فرعون به جایی رسید که ادّعای خدایی کرد و عقل مردمان را به استهزا و ریشخند گرفت. داستان فرعون در بیست و هفت سوره به طور مفصل آمده (و این غیر از مواردی است که به صورت اشاراتی زودگذر آورده شده)،(فحشر فنادى فقال أنا ربكم الأعلى)[8] ای مردم! من خدایی را، جز خودم برای شما نمی شناسم! این ادّعا ناشی از غروری است که به سبب مال و ثروت و حکومتی که خدا به وی اعطا کرده بود، در وی ایجاد شده بود.

سپس خداوند موسی و هارون را به سوی او فرستاد و به آنها فرمود: (أذهبا الى فرعون أنه طغى فقولا له قولا لينا لعله يتذكر أو يخشى).

و خدا فرعون را به سبب طغیانش در دریا غرق کرد، از امام رضا (ع) سؤال شد که چرا خداوند با وجود اینکه فرعون به او ایمان آورد و به توحید اقرار نمود باز هم او را غرق نمود؟ امام(ع) فرمودند: او زمانی ایمان آورد که عذاب را به چشم دید و آن وقت ایمان او قابل قبول نیست و این حکم خداوند در مورد گذشتگان و آیندگان است.

قال الله تعالى (فلما رأوا بأسنا قالوا أمنا بالله وحده وكفرنا بما كنا به مشركين فلم يك ينفعهم أيمانهم لما رأوا بأسنا )[9]

و چقدر فرعون مال و لشکر داشت و آیا به او سودی رساند؟ ] وَاسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُودُهُ فِي الأَرْضِ بِغَيْرِ الحَقِّ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ إِلَيْنَا لاَ يُرْجَعُونَ)[10]

حال سرنوشت پیروان و یاران طاغوتیان امروز چه خواهد بود؟

اما مؤمنان کسانی هستند که جز از خدا نمی ترسند و به چیزی جز حق راضی نمی شوند و از باطل و ظلم و طغیان پیروی نمی کند، تا در زمره طاغیانی چون فرعون و قومش قرار نگیرد.

بهترین راه علاج طغیان

إن جهنم كانت مرصاداً  …للطاغين مآبا.. إن للمتقين مفازا][11]

طغیان جمعی در طغیان فردی ریشه دارد، اگر فرض کنیم که بتوان در یک جامعه فاسد، نظم و انضباطی را برقرار نمود، اما نمی توان به بقای آن اطمینان داشت، زیرا این یک امر تصنعی و حرکت اصلاحی کاذب است که بر مبنای ویژگی های روحی و تقوای باطنی افراد شکل نگرفته است و چنین جامعه ای هر لحظه در معرض فروپاشی و انهدام است.

تقوا تنها راه نجات از طغیان و بغی به شمار می رود، تقوا عبارت است از حفظ و حراست نفس از طغیان و تمرد و مهار آن در برابر غرایز نفسانی نامحدود، که همه آنها منبع خیر و خوبی و عمل صالحند و لذا اختلال در آنها به فساد و شر منجر خواهد شد.

و لیکن رسول خدا (ص) راهی خدایی را برای امتش نشان داد... آنگاه که از سریه اسامه باز می گشت و از جهاد اکبر از وی سؤال شد، جهاد اکبر را جهاد با نفس خود و جهاد اصغر را مبارزه در میدان نبرد حق علیه باطل دانست ( و الذین جاهدوا فینا لنهدینّهم سبلنا)

اهل بیت (ع) به تفصیل از مجاهده با نفس و راههای رسیدن به تقوا سخن گفته اند، مثلاً امام صادق(ع) می فرماید: شیطان می آید و در قلب را می کوبد، پس اگر تو اجازه ورود به او دادی وارد می شود و گرنه خارج می شود و اگر در را به رویش قفل کردی می رود و دیگر بر نمی گردد.

پس کلید قلب بدست خود انسان است.  و عقل او میدان نبردی مابین سپاه خدا و سپاه شیطان است.

رجوع به خدا و قرآن و سیره رسول الله (ص) و اهل بیت (ع) قویترین سلاح در این جنگ باطنی است.

آنگاه که انسان دارای اراده و عزم راسخ باشد، حتما پیروز خواهد شد و عقل او مملکت رحمانی می شود که در آن خبری از شیطان نیست و دراین صورت به تقوا می رسد.

تقوا بر پایه شناخت خدا و ترس از عذاب او  و امید به لطف او، و شناخت عقل و رجوع به آن و انس با احکامش بنا نهاده شده ، این دو شناخت و معرفت در انسان رغبت به پیروی از عقل و شرع را به وجود می آورد.

باید دانست که اصلاح جامعه بستگی به اصلاح فرد دارد، و ممکن نیست که جامعه سالم از افراد فاسد تشکیل شود، و راه موفقیت فقط در امر به معروف و نهی از منکر نهفته است که باید به شکل همگانی اجرا شود.

جامعه سالم با تقوای افرادش به تقوای اجتماعی می رسد و آنگاه این جامعه صالح می شود: (یا ایها لذین آمنوا ادخلوا فی السلم)[12]

به قلم: مجاهد منعثر منشد الخفاجي20/04/2008 /  میلادی

منبع: براثا

ترجمه: سلام شیعه        

????? (1)

????? ???
???:
???:
??:*
	?? ??? ??? ?? ??????? ??? ???? ????? ?????

Powered by IranSohrab -Mahmoud Ghoochani v.1.4.6