عـلی (ع) بـنـیـان گـذار وحـدت در تـاریـخ اسـلام اسـت و 25 سـال زنـدگی اش را قربانی وحدت نمود و برای حفظ آن از حق خود و همسرش گذشت. ناکامی هـا و نـاروایـی ها را تحمل نمود و وحدت اُمت اسلام را بر خود، همسر و فرزندان و تمامی شؤون خویش مقدم داشت. «بـعـد از رحـلت پـیامبر (ص) حوادثی بس تلخ پیش آمد و ما بر ناگواری آن صبر کردیم، در حـالی کـه گـویـا در چـشـمـمـان خـاری خـلیـده بـاشـد... آری تـحـمـل و صـبـر و سـکوت بهتر از آن بود که به تفرقه دامن زده و خون هایی به ناحق ریخته شود»

عـلی (ع) بـنـیـان گـذار وحـدت در تـاریـخ اسـلام اسـت و 25 سـال زنـدگی اش را قربانی وحدت نمود و برای حفظ آن از حق خود و همسرش گذشت. ناکامی هـا و نـاروایـی ها را تحمل نمود و وحدت اُمت اسلام را بر خود، همسر و فرزندان و تمامی شؤون خویش مقدم داشت. خودش می فرماید: دیدم وضع به گونه ای است که راهی بجز اینکه خاموش بـنـشـیـنـم در بـرابـرم نیست.[1] (در خانه می نشیند درحالی که معترض است، اما مـعـتـرضـی که هرگونه اِقدام عملی را انفجار از داخل می بیند و نمی خواهد مدینه را بلافاصله بـعـد از پـیـامبر به آشوب کشاند؛ زیرا دیگر رقبایِ او هرگز از به آشوب کشیده شدن مدینه (مـرکـز حـکـومـت اسلامی) اِبا نداشتند و اگر حکومت دست آن قدرت ها و باندها نمی اُفتاد، شاید حتی از سقوط کردن مدینه اِبا نداشتند.)[2] در یکی از خطبه ها می فرماید: (قـَدْ جـَرَتْ اُمـُورٌ صـَبـَرْنـا عـَلیـهـا وَ فی اَعْیُنِنَا القذی... وَ کان الصَّبرُعَلیها اَمْثَلَ مِنْ اَن یَتَفَرَّقَ الْمُسلِمُون و تُسْفَکَ دِمائُهُمْ)[3] . بـعـد از رحـلت پـیامبر (ص) حوادثی بس تلخ پیش آمد و ما بر ناگواری آن صبر کردیم، در حـالی کـه گـویـا در چـشـمـمـان خـاری خـلیـده بـاشـد... آری تـحـمـل و صـبـر و سـکوت بهتر از آن بود که به تفرقه دامن زده و خون هایی به ناحق ریخته شود. در شـورای شـش نـفـره ای کـه عـثـمان را به جای امام علی (ع)، به عنوان خلیفه معرفی کردند، خطاب به شورا فرمود: (لَقَد عَلِمْتُم اَنّی اَحَقُّ النّاسِ بِها مِنْ غَیْری و وَاللّهِ لَاُسَلِّمَنَّ ماسَلِمَت اُمُورُ الْمُسْلِمینَ و لَمْ یکُنْ فیها جَوْرٌ اِلاّ عَلیَّ خاصَّةً)[4] . شما بهتر می دانید که من برای خلافت شایسته ترم، ولی به خدا قسم مادامی که کار مسلمین رو بـه راه بـاشـد و ظـلم و جـور تـنـها شامل شخص من گردد، مخالفتی نخواهم کرد و تسلیم خواهم بود. همچنین فرمود: (صَبَرتُ وَ فِی الْعَیْنِ قَذًی وَ فِی الْحَلقِ شَجاً اَری تُراثی نَهْباً)[5] . صبر کردم، در حالی که تیری در چشم و استخوانی در حلقوم داشتم، می دیدم که چگونه ارثم را به غارت می برند. با این حال به مردم مصر نوشته اند: به خدا سوگند هرگز فکر نمی کردم و به خاطرم خطور نمی کرد که عرب بعد از پیامبر، امر امـامـت و رهـبـری را از اهـل بـیـت او بـگـیـرنـد و بـاور نـمـی کـردم کـه آن را از من دور کنند، اما با کمال ناراحتی دیدم مردم به دور دیگری اجتماع نموده و با او بیعت کردند.[6] . ایشان برای اینکه شیرازه جامعه نوبنیاد اسلامی از هم نپاشد و وحدت ملی مخدوش نگردد سکوت نموده و حتی بعد از مدت کمی، با خلفا بیعت و همکاری کردند. در علت بیعت خویش فرموده اند: مـن اول، دسـت خـود را پـس کـشـیـدم (تـا بـا مـن بـیـعـت نـکـنـند)، امّا دیدم گروهی از مردم از اسلام بـازگـشـتـنـد و دیـگران را به نابودی دین محمد (ع) دعوت می کنند، پس ترسیدم که اگر به یاری اسلام و مسلمین برنخیزم شکاف یا اِنهدامی در اسلام خواهم دید که مصیبت آن از فوت خلافت چند روز بسی بیشتر است.[7] . شهید مطهری می نویسد: عـلی (ع) از اظـهـار و مـطـالبـه حـق خـود و شـکـایت از ربایندگان آن خودداری نکرد... خطبه های فـراوانـی در نـهـج البـلاغـه شـاهـد ایـن مـدعـی اسـت، در عـیـن حـال ایـن تـظـلم هـا مـوجـب نـشـد کـه از صـف جـمـاعـت مـسـلمـیـن در مـقابل بیگانگان خارج شود، در جمعه ها و جماعت ها شرکت می کرد، سهم خودش از غنائم جنگی آن زمـان را دریـافـت مـی نـمـود، از ارشـاد خـلفـا دریـغ نـمـی کـرد، طرف شورا قرار می گرفت و نـاصـحـانـه نـظـر مـی داد... مـانع قبول پُست های حکومت نسبت به بستگان و یارانش نمی شد... سـیـره عـلی (ع) خـیـلی دقـیـق اسـت و نشانه فانی بودن آن حضرت در راه هدف های اسلامی است...[8] .

 1.       نهج البلاغه، خطبه 3.

 2.       شریعتی ـ مجموعه آثار ـ جلد امام علی (ع)، ص 80.

 3.       ارشاد مفید، ص 119؛ شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج 1، ص 102.

 4.       نـهـج البـلاغـه، خ 73 و ر. ک مـقـاله (الغـدیـر و وحدت اسلامی)، شهید مطهری در یادنامه علامه امینی، ص 237 5.       نهج البلاغه، خطبه 3. 6.       نهج البلاغه، نامه 62. 7.       نهج البلاغه، نامه 62. 8.       امامت و رهبری، ص 20 و 21. 

ارسال نظر

نوشتن نظر
نام:
نظر:
كد:*
	من اين نظر را دوستانه جهت تماس ارسال ميكنم

Powered by IranSohrab -Mahmoud Ghoochani v.1.4.6