معجزه الهی در غدیر [1]

آنچه در غدیر برای مردم بیان شد بزرگترین پیام اسلام، یعنی ولایت اهل بیت علیهم‏السلام بود. اگر در موارد بسیاری از اتمام حجتهای الهی معجزه‏ای از سوی پیامبر صلی اللَّه علیه و آله صورت می‏گرفت تا اطمینان قلوب آن مردم و نسلهای تاریخ باشد، در غدیر خداوند در حضور پیامبرش مستقیماً معجزه نشان داد و امضای الهی را بر خط پایان غدیر ثبت کرد.

 {صفحه 44}

در آخرین ساعات از روز سوم «حارث فهری» با دوازده نفر از اصحابش نزد پیامبر صلی اللَّه علیه و آله آمد و گفت: ای محمد! سه سؤال از تو دارم:

1- آیا شهادت به یگانگی خداوند و پیامبری خود را از جانب پروردگارت آورده‏ای یا از پیش خود گفتی؟

2- آیا نماز و زکات و حج و جهاد را از جانب پروردگار آورده‏ای یا از پیش خود گفتی؟

3- آیا اینکه درباره‏ی علی بن ابی‏طالب گفتی: «مَنْ کُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِیّ مَوْلاه...»، از جانب پروردگار بود یا از پیش خود گفتی؟

حضرت در جواب هر سه سؤال فرمودند: «خداوند به من وحی کرده است، و واسطه‏ی بین من و خدا جبرئیل است، و من اعلان کننده‏ی پیام خدا هستم، و بدون اجازه‏ی پروردگارم خبری را اعلان نمی‏کنم».

حارث گفت: «خدایا، اگر آنچه محمد می‏گوید حق و از جانب توست، سنگی از آسمان بر ما ببار یا عذابی دردناک بر ما بفرست».

همینکه سخن حارث تمام شد و به راه افتاد، خداوند سنگی از آسمان بر او فرستاد که از مغزش وارد شد و همانجا او را هلاک کرد و ماجرای اصحاب فیل جلوی دیدگان 120000 جمعیت حاضر در غدیر تکرار شد.

بعد از این جریان، آیه‏ی «سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ، لِلْکافِرینَ لَیْسَ لَهُ دافِعٌ...» [2] نازل شد.

پیامبر صلی اللَّه علیه و آله رو به مردم کردند و فرمودند: آیا دیدید؟ گفتند: آری. فرمودند: شنیدید؟ گفتند: آری. پس از این اقرار مردم فرمودند:

{صفحه 45}

خوشا به حال کسی که ولایت او را بپذیرد، و وای بر کسی که با او دشمنی کند. علی و شیعیانش را می‏بینم که در روز قیامت سوار بر شتران با چهره‏هایی جوان، در باغهای بهشت گردانده می‏شوند در حالی که تاج بر سر دارند و ترسی بر آنان نیست و محزون نمی‏شوند و با رضایتی عظیم از سوی خدا مؤید هستند، و این است رستگاری بزرگ! تا آنکه در حظیرة القدس از جوار رب العالمین ساکن شوند، که در آن برایشان هر چه بخواهند و آنچه چشمها لذت ببرند آماده است و در آن دائمی خواهند بود، و ملائکه به آنان می‏گویند: «سَلامٌ عَلَیْکُمْ بِما صَبَرْتُمْ، فَنِعْمَ عُقْبَی الدّارِ»[3] .

با این معجزه، بر همگان مسلّم شد که «غدیر» از منبع وحی سرچشمه گرفته و یک فرمان الهی است. از سوی دیگر، تعیین تکلیف برای همه‏ی منافقان آن روز و طول تاریخ شد که همچون حارث فهری فکر می‏کنند و به گمان خود خدا و رسول را قبول دارند، و بعد از آنکه می‏دانند ولایت علی بن ابی‏طالب علیه‏السلام از طرف خداست صریحاً می‏گویند: ما تحمل آن را نداریم! این پاسخ دندان شکن و فوری خداوند ثابت کرد که هر کس ولایت علی علیه‏السلام را نپذیرد منکر سخن خدا و رسول است.

صفحه 44، 45.

3. سوره‏ی رعد: آیه‏ی 24.

      منبع: {کتاب گزارش لحظه به لحظه از واقعه‏ غدیر} انتشارات: دلیل ـ نویسنده: محمد باقر انصاری زنجانی‏

ارسال نظر

نوشتن نظر
نام:
ايميل:
نظر:
كد:*
	من اين نظر را دوستانه جهت تماس ارسال ميكنم

Powered by IranSohrab -Mahmoud Ghoochani v.1.4.6